Maar pure wetenschap.
Het is eigenlijk absurd geworden: iets wat je elke dag doet, sinds je geboorte, wordt dikwijls beschouwd als “zweverig”.
Ademen.
En toch heeft je adem een directe impact op bijna elk systeem in je lichaam: je hartslag, bloeddruk, bloedvaten, luchtwegen, energie, focus, spierspanning…
Dat is geen mening. Maar fysiologie.
Bijvoorbeeld in 1998 werd er een Nobelprijs uitgereikt voor de ontdekking van stikstofmonoxide (NO) als dilatator van je luchtwegen en je bloedvaten. Mensen met een hoge bloeddruk of astma kunnen hier baat bij hebben, gewoon door te ademen via de neus.
Adem je door de mond? Dan mis je dat effect. Want je mond is gemaakt om te eten. Niet om te ademen.
Waarom weten we dit niet?
Omdat het gratis is.
We zijn gewend om oplossingen buiten onszelf te zoeken. Supplementen. Tools. Apps.
Begrijp me niet verkeerd: bij klachten of aandoeningen ga je naar een arts.
Maar tegelijk onderschatten we wat we zélf kunnen beïnvloeden. Met iets eenvoudigs als je adem.
Je adem stuurt je systeem.
Ademhaling is geen “losstaand ding”.
Maar een directe toegangspoort tot je autonoom zenuwstelsel.
Zodra lucht je neus passeert, neemt je lichaam het over: je hartslag, je bloeddruk, je spierspanning, je lichaamstemperatuur en je stresssysteem wordt geactiveerd … of net gekalmeerd. En tóch kan jij daar controle over hebben, als je weet hoe.
Herken je dit?
Je houdt je adem in bij het lezen van een mail, je betrapt jezelf erop dat je veel aan het zuchten of aan het geeuwen bent, je wordt wakker met een droge mond.
Je hersenen capteren dit als signalen dat er iets mis is. Waardoor je lichaam in stressmodus gaat.
Mijn verhaal
Ik heb mijn adem leren kennen “the hard way”.
Er was een tijd waarin ik trots was op hoe efficiënt ik was.
Op mijn veerkracht. En op hoe ik bleef doorgaan.
Dat was geen kracht. Maar roofbouw. Mijn ribben zaten vast: ik had geen ademruimte meer, chronische spierpijn, een overspannen nek en schouders. Mijn hoofd was oververhit en mijn hersenpan leek te klein – door een tekort aan zuurstof in mijn hersenen, zo bleek.
Als gevolg hapte ik steeds meer naar adem – een normale reactie van het autonoom zenuwstelsel. Maar ook een vicieuze cirkel… Want meer zuurstof krijg je niet door meer te ademen.
Wat me hieruit hielp was meer bewegen en beter leren ademen.
Less is more
We denken vaak dat we meer moeten doen om ons beter te voelen. Er is een booming business gaande van workshops waarbij hevig wordt geademd op luide muziek, op zoek naar een soort van “instant bliss” – die je op termijn niet dient. Bij ademhaling geldt eigenlijk het omgekeerde.
Ga eens vijf minuten zitten. Geen smart phone, geen afleiding. Doe even zalig niets. Ook al ben je dat niet gewoon: reden te meer om dit even te doen.
Komt je hoofd tot rust? Is je hartslag gedaald? Zijn je schouders gezakt en voelen je handen minder koud?
Als je merkt dat je moe bent of je voelt je geïrriteerd: je hebt het nodig! Neem af en toe een adempauze. Dat woord bestaat niet voor niets.
Overtuigd?
Ademhaling is niet zweverig, niet moeilijk, wel essentieel. Wanneer je begrijpt hoe je lichaam werkt, dan ben je al vertrokken.
Want hoe meer lucht je hapt, hoe minder zuurstof je cellen bereikt. Eens je begrijpt hoe dat zit, gaat er een wereld voor je open!
Wil je hier dieper in duiken? Ik deel mijn inzichten graag – in workshops, trajecten of gewoon via een kennismakingsgesprek. Of stuur me gerust een contactformulier.
Na een sessie voel je gegarandeerd het verschil. Zoals je hierboven kan lezen op de post-it’s van mijn laatste workshop “Less is more”.
En nu: vooraleer je verder scrollt: stop even. Sluit je ogen. Neem één minuut voor jezelf en herlaad je energie. Voel je vrij om me te laten weten hoe je je daarna voelt.
Een reactie achterlaten